Fanfare :: WMC 2009

Wat kan U van Kempenbloei verwachten op het WMC?

In de concertafdeling wordt er van de deelnemers verwacht dat zijn een concert brengen van maximaal 1 uur, bestaande uit 1 verplicht muziekwerk aangevuld met een vrij te kiezen programma.

Dit jaar zal Kempenbloei in Kerkrade haar programma "ReCollections" voorstellen. Naast het verplichte werk "Brass" van de Nederlandse componist Alexander Comitas bestaat het programma uit 3 keuzewerken: twee speciaal voor Kempenbloei gecomponeerde werken: "The Lost Labyrinth" van Kevin Houben en "The Raven" van Harrie Janssen (geïnspireerd door het gedicht van Edgar Allen Poe).

Het laatste dat Kempenbloei zal spelen is getiteld "From Ancient Times". Het werd geschreven door Jan Van der Roost voor brass band, maar Tom D'Joos bewerkte het op vraag van Kempenbloei voor fanfareorkest.

Brass - A Heavy Metal Sequence for fanfare orchestra (Alexander Comitas)

De Nederlandse componist Ed de Boer, oftewel Alexander Comitas, schreef het werk "Brass" in 2006 in opdracht van fanfare "Emergo" uit Castricum, ter gelegenheid van hun 100-jarig bestaan. De componist omschrijft het werk als volgt in het Engels:

‘Brass’ is the name of the copper-zinc alloy of which all wind instruments of the fanfare orchestra are made. This composition gives a musical description of various stages on the road from metal ore to music instrument. Since there are several different ways of brass production, I had to make a choice, and I must admit that already this choice doesn’t fully reflect reality. To begin with, nowadays most brass products are made from the recycling of scrap material; however, I preferred to begin at the beginning: on the mine scene. And indeed there is a little bit more fantasy involved in this musical description of the sequence of events.

This composition was written for fanfare orchestra Emergo from the North-Holland town of Castricum, not only for commissioning me to write a piece for them but also for giving me the idea for this subject, which actually comes from flugelhorn player Jeroen Zonneveld, one of the orchestra’s youngest members.

The piece consists of five movements, linked by short transitions, called ‘Transport’. Here is a survey of their titles and what they describe:

I. Blast : At an open mine, all is quiet. Then workers arrive, making preparations for a routine blast; which duly follows.

Transport : A heavy truck transports the blasted ore to the crushing house.

II. Crushing House, Acid and High Voltage : The ore is crushed and then subjected to various processes of dissolving in sulphuric acid and extraction by electrolysis. (In reality, the dissolving process can take several months, so I hope no one will blame me for having considerably shortened this stage in the music.)

Transport : to a ‘Brass Mill’.

III. Cast ‘n Roll : The metals are melted, blended into brass and a part is cast into moulds. Another part is rolled and hammered into sheets.

Transport : to:

IV. The Music Factory… : The parts are assembled into the various instruments of a fanfare orchestra.

V. … Award : At last, we hear the result of so much labour, in a broad fugue, starting with the basses and following the reversed score order. An energetic conclusion, with a few ‘flashbacks’, expresses joy about the existence of so many beautiful brass instruments.

terug naar boven

The Raven (Harrie Janssen)

De Nederlander Harrie Jansen is reeds een hele tijd één van Kempenbloei's favoriete componisten van originele muziek voor fanfareorkest. In het verleden speelden zij o.a. reeds de werken Trioloog, Adventures of the Beaumé en Die Insell Des Zweiten Gesichts. Kempenbloei was dan ook erg vereerd toen dhr. Janssen zich bereid toonde speciaal voor Kempenbloei en het WMC 2009 een nieuw werkte schrijven.

Voor deze nieuwe compositie liet hij zich inspireren door één van zijn favoriete gedichten: The Raven van de Amerikaanse schrijver Edgar Allen Poe. De volledige tekst van dit gedicht vindt u hier. Het is een tamelijk duister gedicht, waarin een man tijdens een donkere, onweerachtige nacht, terugdenkt aan zijn verloren geliefde, Lenore, terwijl hij het onverwachte bezoek krijgt van een raaf.

Deze duistere sfeer wordt door Harrie Janssen prachtig weergegeven in de muziek. Na een rustige intro komt het stuk tot een onheilspellende climax om daarna geleidelijk aan weer uit te sterven naar de rust van het begin.

terug naar boven

The Lost Labyrinth (Kevin Houben)

Verschillende geschiedschrijvers uit het Oude Griekenland, zoals Herodotos en Strabo, schreven verhalen over een eeuwenoud labyrinth in het Egyptische Hawara. Dit "verloren labyrinth" zou een tempelcomplex zijn met meer dan 3000 kamers. Voor meer dan 2000 jaar zou niemand de locatie van dit labyrinth kennen, totdat de Egyptoloog Petrie in 1889 een grotte stenen oppervlakte ontdekte van 304 bij 244 meter.

In die tijd vermoeede men dat dit stenen oppervlak de fundering zou kunnen geweest zijn van het verloren labyrinth. In 2008 trok de Universiteit van Gent echter naar de site van Hawara met de allermodernste apparatuur voor bodemonderzoek. Zij ontdekten dat er zich onder de stenen vlakte granieten muren bevinden van 8 tot 12 meter hoog. Dit zou dus betekenen dat de stenen vlakte niet de fundering, maar wel het dak van het verloren labyrinth zou zijn. Indien verder onderzoek zou uitwijzen dat dit inderdaad het geval is, zou dit één van de grootste archeologische vondsten in Egypte zijn in misschien wel de laatste honderd jaar. (website van de expeditie)

Componist Kevin Houben, geboren in het noord-Limburgse Peer en sinds enige jaren trompettist bij Kempenbloei, liet zich door deze vondst inspireren tot een nieuwe compositie voor fanfareorkest.

In de muziek verwerkte hij ook het prachtige "Miserere" van de 17de eeuwse Italiaanse componist Gregorio Allegri, oorsponkelijk geschreven voor een dubbele koorbezetting in opdracht van Paus Urbanus VIII. Het stuk wordt nog steeds jaarlijks op Goede Vrijdag in de Sixtijnse Kapel uitgevoerd. Paus Urbanus VIII was er zo op gesteld, dat hij bepaalde dat het werk nooit buiten de muren van het Vaticaan mocht worden uitgevoerd, op straffe van excommunicatie. Lange tijd lukte dit, totdat in 1770 de 14-jarige Wolfgang Amadeus Mozart een bezoek bracht aan Rome. Na het 2 maal gehoord te hebben, slaagde deze er in de volledige partituur van stuk uit te schrijven. (opname op YouTube)

Het eindresultaat is een werk geworden voor fanfareorkest met uitgebreide bezetting, namelijk aangevuld met piano, harp, celesta en ook sopraan. De sopraanstem zal tijdens het WMC gezongen worden door Hilde Coppé.

terug naar boven

From Ancient Times (Jan Van der Roost / transcriptie Tom D'Joos)

In Mei 2009 vonden in oostende de Europese Brass Band Kampioenschappen plaats. Traditioneel wordt het plichtwerk voor deze wedstrijd geschreven door een componist uit het organiserende land. Dit maal viel die eer te beurt aan Jan Van der Roost, die daarmaa zijn vierde grote concourswerk voor brass band schreef (na Stonehenge, Albion en Excalibur). In een interview met de Engelse brass band pers beschrijft hij het werk als volgt:

From Ancient Times is a large composition for brass band, the inspiration for which is the music of the Flemish polyphonists. Although the new work doesn’t contain literal quotes, it is inspired by the music of the Flemish polyphonists and several composition techniques from those times, which formed the basis of the further development of the Western music, are used. In his way the ‘golden age’, in which composers of the Low Countries were found in the most important arts centres all across Europe, are honoured. These include the names of Orlandus Lassus, Josquin Desprez, Adriaan Willaert, Johannes Ockeghem, Jacob Obrecht, Heinrich Isaac, Guilaume Dufay, Philippus de Monte.

Said the composer: 'The geographical borders were not what they are today, but all these composers were counted into the important Flemish School. The Flemish County was also known for its painters (Rubens, Van Dijck, Breughel and Van Eyck), its tapestry and its book printing, a privilege that has been lost over times, due to many wars.'

He continues: 'The piece also goes back to earlier music; there are references to Gregorian chant in the beginning - an estampie inspired by the Middle-Age. This composition gets its inspiration from ancient times, but uses composition techniques from our present. A few ‘winks’ are made: the ostinato in the basses (estampie) is based on the notes ‘EBBA’ (which stands for European Brass band Association) and the first chord of the estampie theme is a pile-up of fourths, based on the notes of Vlamo, the organising body of this ‘European’, which commissioned this composition.

'The fact that all this happens in a brass band setting adds a second dimension: Adolphe Sax is often mistakenly called a Frenchman, when he was born in the Belgian Dinant and lived there for a long time. Apart from the saxophone, he also developed the saxhorn family, to which more than a third of the authentic brass band relates. So whilst the brass band is assigned, most of the time, to Anglo Saxon roots, it is actually also a phenomenon from the ‘low countries’. In this way, old data from several times are connected to a unique mix.'

De rijke, warme klanken in het stuk, alsmede de verwijzingen naar Adolphe Sax, maken dit werk ook uitermate geschikt voor fanfareorkest. In overleg met de componist maakte Tom D'Joos (die eerder ook al Stonehenge bewerkte voor fanfare) daarom een transcriptie van het werk.

bespreking van het werk op 4BarsRest

terug naar boven

English Summary